
The Full Monty is weer van start!
The Full Monty Workshop: de meest intensieve, complete en persoonlijke jaaropleiding voor fotografen die meer documentair en verhalend willen gaan werken en hoger niveau willen bereiken is terug!

Epilogues inspiratiesessies Parijs, november 2023
Dit najaar hebben gedragswetenschapper Monique van Reijen en ik een prachtig aanbod van twee 3-daagse inspiratietrainingen in Parijs. Even los van je vertrouwde omgeving!
Training #1: “Dag verlies - ik ben er nog”. Deze serie is op donderdag, vrijdag en zaterdag, van 23-25 november .
Training #2: “Dag werk, ik zal je missen” is gericht op de overgang van je werkende leven naar je pensioen. Deze serie is van op maandag, dinsdag en woensdag, van 27-29 november.

Een Lekkere Dood - museum tot zover Amsterdam
Wat eten we bij afscheid en rouw? Daarover gaat de tentoonstelling die nu te zien is in Museum Tot Zover. Je kunt zien, horen, ruiken en proeven hoe voedsel op allerlei momenten rondom de dood een rol speelt. Met onder andere een aantal foto’s van mij. Daar ben ik best trots op!

IJskoffie als afscheid
Op 19 juli, de heetste dag van die zomer, besloot Hanne een Dalgona koffie te maken om af te koelen, een super romige ijskoffie. Emma: ‘Mijn zusje vroeg of pap ook wilde. Meer uit beleefdheid dan uit verwachting, want hij had weinig trek. Tot onze verbazing reageerde hij enthousiast en was zijn glas in no-time leeg.’ Het drankje smaakte zo goed, dat er een nieuwe traditie werd geboren. ‘Elke dag dronken we samen een ijskoffie. Eten ging uiteindelijk niet meer, maar de ijskoffie, die bleef erin.’

Unbeschreiblich Weiblich
n de maanden voor de fatale diagnose (onbehandelbare hersentumor) voelde Annelies zich steeds vaker afgesloten worden van haar normale sociale leven. Maar na de diagnose die aan alle onzekerheid een einde maakte, wist ze precies wat ze wel en niet wilde. Ze accepteerde haar lot, genoot van alle aandacht, wist dat haar leven ertoe had gedaan.

‘Hartstikke leuk’
De aarde waarmee het graf straks wordt toegedekt, ligt verstopt onder een stuk kunstgras. Zo ziet het er minder confronterend uit dan de grote donkere berg die het is. Ernaast een emmertje met schep zodat iedereen straks wat aarde op het graf kan strooien.
(publicatie in Vakblad Uitvaart #4 2022)

Zijn dood betekende ook een afscheid van haar thuis
Een paar maanden nadat ik de uitvaart van haar vader had vastgelegd, beldez ijn 38-jarige dochter mij op. Het huis waar zij driekwart van haar leven hadg ewoond, zou worden verkocht. Het liefst was er zelf gaan wonen, maar dat kon helaas niet. Haar ouders hadden het oude grachtenpand bijna zeventig jaar geleden gekocht. De laatste jaren, sinds haar vader dementie had gekregen, was ze zijn mantelzorger geworden. Het huis was ook háár thuis; de plek waar zij zich verbonden mee voelde en fijne herinneringen aan had.

Mijn privéverhaal in de Privé
Nooit gedacht dat ik ooit in de Privé zou belanden. Maar ik sta nu toch maar mooi tussen Max Verstappen en Marco Borsato in. Niks roddel en achterklap dit keer, maar het échte verhaal over mij. Over hoe belangrijk afscheidsfotografie is. En ik schaam me daar niet eens voor. Integendeel, ik ben apetrots. Binnenkort zal niemand meer vergeten na te denken over afscheidsfotografie.

Te gast bij podcast Doodnormaal
"Waarom binnen je comfortzone blijven als daarbuiten veel meer te beleven valt" (Loesje)
Ik luister niet graag naar mezelf en moest me er met frisse tegenzin toe zetten om de opname terug te luisteren. Maar ik ben écht heel blij met de podcast van Doodnormaal van Winny Bos!

Artikel in Vakblad Uitvaart
Vakblad Uitvaart interviewde Jacqueline Dersjant over Dupho Afscheid. Jacqueline was nauw betrokken bij het ontstaan van Dupho Afscheid.

Begraafplaats en crematorium Zorgvlied, Vakblad uitvaart
Zorgvlied bestaat 150 jaar en daar is veel over te vertellen. Vakblad Uitvaart liep met haar mee over de begraafplaats en ik maakte de foto’s.
Leuk dat een foto van Heleen de coverfoto van het blad werd!

Gun kinderen een rol bij de uitvaart
Kinderen zijn vaak nog heel onbevangen als het over doodgaan gaat. Ze weten nog niet ‘hoe het hoort’ en worden daar dus ook niet door belemmerd. Natuurlijk hebben ze verdriet, vinden ze het naar en vooral de heel jonge kinderen snappen het niet helemaal. In mijn gesprekken met volwassenen

Review Anneloes - uitvaartondernemer Anneloes met aandacht
Jacqueline is daar waar je hoopt dat ze is om beelden vast te leggen. Je merkt dat ze werkt vanuit liefde, het allerbeste eruit wil halen. Ze is heel flexibel, als de dienst iets uitloopt blijft ze langer om toch alles vast te kunnen leggen. Ze werkt secuur en je merkt eigenlijk niet dat ze er is. Tot je de prachtige waardevolle beelden terug ziet.

Review Frénk van der Linden, journalist
Als journalist heb ik in de loop der jaren veel fotografen meegemaakt, maar vrijwel niemand maakte zoveel indruk op me als Jacqueline Dersjant. Zij heeft een scherp én warm oog voor mensen, en zij slaagt erin om hen op zeldzaam fraaie wijze vast te leggen. Wat me in het bijzonder aanspreekt, is het spontane, authentieke karakter van haar werk.

Deathfluencers
"De dood mag ook worden gevierd", stond er in een artikel in de PS van Het Parool op 21 mei. Aan het woord een aantal 'deathfluencers' die mensen stimuleren om anders na te denken over het ultieme afscheid.
Wat mij betreft een fijne ontwikkeling dat het taboe rondom de dood langzaam wordt doorbroken. […]

Review Mette en Nicole - De Ode Uitvaartbegeleiding
Jacqueline Dersjant als ‘afscheidsfotograaf’ bij een uitvaart is geweldig. Wij introduceren haar dan ook graag bij een familie of vrienden als het fotograferen van het afscheid en de uitvaart ter sprake komt.
Jacqueline werkt met compassie en een kalmte waardoor haar aanwezigheid als natuurlijk en niet opdringerig wordt ervaren bij een toch zeer intiem, intens, emotioneel moment in het leven.

Review Martin
Een goede vriend raadde aan om foto’s te laten maken door afscheidsfotograaf Jacqueline. Ze zou vrijwel onmerkbaar mooie foto’s maken, waar je later nog graag naar zou kijken. Dat bleek te kloppen. Jacqueline was vanaf het eerste moment bij mij thuis aanwezig, toen de familie zich verzamelde, tot en met het allerlaatste einde van de uitvaart, zonder dat het mij opviel en zonder dat het ook maar enigszins stoorde. Pas toen ze de foto’s twee (!) dagen later al op de website publiceerde kon ik zien wat ze gedaan had.

Review Fendi
Jacqueline heeft het vermogen om in de achtergrond weg te smelten waardoor je je niet bewust bent van haar aanwezigheid en zij maakt daardoor de mooiste foto's. Zij volgde in 2014 mijn toen 89 jarige moeder, die nog steeds zelfstandig in ons ouderlijk huis woonde, gedurende 24 uur.

Wie wil er nou foto’s van allemaal huilende mensen?
Foto's van huilende mensen. Dat is waar vaak aan gedacht wordt bij foto's van een uitvaart. Ook wel logisch want dat is vaak de herinnering die blijft hangen als er geen foto's zijn.

Review Nel
Hi Jacqueline, ik wil je bedanken voor de prachtige foto’s die je vorige week hebt gemaakt van de begrafenis van onze moeder. Ik was er eerst niet zo voor om foto’s te maken (onrustig en je kijkt er nooit naar..), maar nu ben ik er heel blij mee! Ze zijn prachtig en je bewoog je geruisloos tussen de mensen. Nogmaals dank!